Strefa zagrozenia wybuchem ex

Dyrektywa ATEX w naszym systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Wznosi się do wyrobów oddanych do robocie w okolicach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą spełniać rygorystyczne wymagania wznoszące się nie tylko do bezpieczeństwa a także do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W kwestię przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a dodatkowo związane z obecnym każde procedury oceny w głównej mierze związane są od stopnia zagrożenia środowiska, w jakim określone danie będzie wykonywało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi spełniać określony produkt, aby mógł być obsługiwany w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Jednak o jakie strefy chodzi? Przede każdym mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest znacznie ważne ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na jakości. Jest ich dwie. W liczbie części znajdują się urządzenia, które stawia się w podziemiach kopalni a na przestrzeniach, jakie potrafią być zagrożone wybuchem metanu. Druga część używa się do urządzeń, które używa się w nieznanych miejscach, a jakie mogą istnieć zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla ludzi urządzeń funkcjonujących w okolicach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Jednak bardziej długie wymagania można z łatwością znaleźć w wartościach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia dopuszczone do publikacji w przestrzeniach zagrożonych wybuchem winnym być oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który powinien stanowić łatwy, widoczny, niezniszczalny i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm kontrole lub pojedyncze wyposażenia w kierunku zapewnienia zgodności z ważnymi wzorami i wymaganiami dyrektywy. Należy jednocześnie pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa zasada ATEX 2014/34/UE.